21 mogelijke symptomen van een overactieve schildklier

In deze blog ontdek je wat de schildklier doet in het lichaam, vertellen we over de klachten en symptomen van een overactieve schildklier (plus mogelijke oorzaken) en hoe de aandoening wordt gediagnosticeerd.

Wanneer je last hebt van vermoeidheid, een onrustig gevoel of stemmingswisselingen - om maar een paar voorbeelden te noemen - vraag je je misschien wel af of dit met je schildklier te maken kan hebben?

Deze en andere symptomen zijn allemaal mogelijke gevolgen van een overactieve schildklier.

Wil je meer weten over veel voorkomende symptomen bij van een overactieve schildklier, dan ben je hier aan het goede adres.

💡
Test of je schildklierhormonen in balans zijn vanuit het comfort van je eigen huis, zonder wachtkamer met onze BodyFact Schildkliertest 

Wat is de schildklier?

De schildklier is een kleine klier die zich direct onder het strottenhoofd aan de basis van de nek bevindt. Omdat het betrokken is bij veel lichaamsprocessen en -functies (zoals je stofwisseling) door het gecontroleerd afgeven van schildklierhormonen van hormonen, speelt deze vlindervormige klier een sleutelrol in je algehele gezondheid.

Wat doet de schildklier?

De schildklier produceert twee belangrijke hormonen - thyroxine (T4) en triiodothyronine (T3) - die door de bloedbaan circuleren en fungeren als "chemische boodschappers" die helpen bij het reguleren van een breed scala aan processen in het lichaam. De stofwisseling, de lichaamstemperatuur en de hartslag worden bijvoorbeeld allemaal beïnvloed door schildklierhormonen.

Omdat de schildklier een cruciaal onderdeel van het lichaam is, kan je gezondheid eronder lijden en kan je verschillende symptomen ervaren wanneer deze niet goed functioneert - overactief (hyperthyreoïdie) of onderactief / traag (hypothyreoïdie) wordt.

Als de schildklier overactief is, produceert deze te veel schildklierhormonen, wat de regulerende functie van de schildklier verstoort, die afhankelijk is van uitgebalanceerde schildklierhormoonspiegels.

Aan de andere kant, als de schildklier onderactief is, betekent dit dat het niet genoeg hormonen maakt.

In dit artikel zullen we ons concentreren op symptomen die samenhangen met een overactieve schildklier. (Gerelateerd: hypothyreoïdie versus hyperthyreoïdie: de belangrijkste verschillen uitgelegd)

Klachten en symptomen van een overactieve schildklier

Van gewichtsverlies tot nervositeit of angst, er zijn veel verschillende symptomen van een overactieve schildklier die iemand kan ervaren. Daarom vind je hier onze lijst met klachten en symptomen van een schildklier die iets te actief geworden is:

  • Nervositeit en angst
  • Moeite met slapen / Vermoeidheid
  • Stemmingswisselingen
  • Vergrote schildklier (leidend tot zwelling in uw nek)
  • Gevoeligheid voor warmte
  • Snelle of onregelmatige hartslag
  • Trillen of beven
  • Gewichtsverlies
  • Slappe spieren
  • Aanhoudende dorst
  • Losse nagels
  • Haaruitval of dunner wordend haar
  • Oogproblemen (droogheid, roodheid of problemen met het gezichtsvermogen)
  • Jeuk
  • Verhoogde uitslag (netelroos)
  • Hyperactiviteit (waardoor het moeilijk kan zijn om stil te blijven)
  • Laag libido
  • Ongewoon warme huid
  • Overmatig zweten
  • Onregelmatige menstruatiecyclus (inclusief korte of lichte periodes)
  • Veranderingen in stoelgangpatronen / Diarree

Let op: Deze klachten en symptomen kunnen ook een andere oorzaak hebben dan een overactieve schildklier. Heb je een van bovenstaande klachten dan zou een van de volgende stappen moeten zijn om je huisarts te raadplegen.

Schildkliertest

Test of je schildklierhormonen in balans zijn vanuit het comfort van je eigen huis, zonder wachtkamer met onze BodyFact Schildkliertest

TEST JE SCHILDKLIER

Oorzaken voor een overactieve schildklier

Nu u meer bekend bent met symptomen van een overactieve schildklier, vraagt ​​u zich misschien af ​​wat de oorzaak is van een dergelijk schildklierprobleem. Hier zijn verschillende mogelijke redenen voor een overactieve schildklier.

Ziekte van Graves

De ziekte van Graves is de meest voorkomende oorzaak van hyperthyreoïdie (een andere term voor overactieve schildklier. Naar schatting hebben ongeveer 3 op de 4 mensen met een overactieve schildklier de ziekte van Graves - een auto-immuunziekte waarbij het eigen immuunsysteem de schildklier aanvalt, waardoor deze overactief wordt.

De precieze oorzaak van deze auto-immuunziekte is nog niet bekend; wat we echter wel weten, is dat het vaak in gezinnen voorkomt. Het is ook bekend dat de ziekte van Graves in sommige gevallen andere delen van het lichaam kan aantasten, niet alleen de schildklier, zoals huid en ogen.

Symptomen van de oogziekte van Graves kunnen zijn:

  • Een gevoel van irritatie of korreligheid in de ogen
  • Roodheid of ontsteking van het witte deel van de oogbol
  • Overmatig scheuren
  • Droge ogen
  • Zwelling van de oogleden
  • Gevoeligheid voor licht
  • Uitpuilen van de ogen (proptosis genoemd)
  • Dubbel zicht
  • Overmatige inname van jodium

Hypofyseadenoom

Hypofyse-adenomen zijn goedaardige tumoren die de hypofyse aantasten. De hypofyse bevindt zich aan de basis van de hersenen en scheidt hormonen af ​​die de productie van schildklierhormoon beïnvloeden.

Schildklierkanker

In zeldzame gevallen beïnvloedt een kankergezwel in de schildklier de productie van schildklierhormonen door het lichaam.

Hyperfunctionerende schildklierknobbeltjes

Dit type hyperthyreoïdie, ook bekend als toxisch adenoom, toxisch multinodulair struma of de ziekte van Plummer, treedt op wanneer een goedaardige tumor in de schildklier te veel T4 produceert. De schildklier kan ook vergroot worden.

Schildklierknobbeltjes

Als zich knobbeltjes of knobbeltjes op de schildklier ontwikkelen, kan dit leiden tot hyperthyreoïdie. Deze knobbeltjes zijn vaak niet-kankerachtig, maar het schildklierweefsel dat ze bevatten kan ervoor zorgen dat het lichaam meer schildklierhormonen aanmaakt dan nodig is.

Schildklierontsteking

Thyroiditis verwijst naar een ontsteking van de schildklier (dit treedt bijvoorbeeld soms kort na de zwangerschap op), wat kan leiden tot een overproductie van schildklierhormonen.

Risicofactoren voor een overactieve schildklier

  • Een familiegeschiedenis van de ziekte van Graves of auto-immuunziekten
  • Vrouwen hebben meer kans om hyperthyreoïdie te ontwikkelen dan mannen (onderzoeken tonen aan dat hyperthyreoïdie bij ongeveer 10x meer vrouwen voorkomt dan mannen)
  • Een persoonlijke medische geschiedenis van specifieke chronische ziekten, waaronder diabetes type 1, pernicieuze anemie of primaire bijnierinsufficiëntie
  • Veel voorkomende virale infecties
  • Zwangerschap (een klein percentage van de vrouwen ontwikkelt postpartum thyreoïditis of een overactieve schildklier na de zwangerschap)
  • Leeftijd (hyperthyreoïdie komt vaker voor bij mensen ouder dan 60 jaar)
  • Overmatige inname van jodium

Hoe een overactieve schildklier wordt gediagnosticeerd?

Een overactieve schildklier wordt meestal gediagnosticeerd door een zorgverlener op basis van een evaluatie van factoren zoals symptomen, medische geschiedenis en resultaten van een bloedtest (bekend als een schildklierfunctietest).

Schildklierfunctietest

Deze test gebruikt een bloedmonster om de niveaus van de volgende hormonen te meten:

  • Schildklierstimulerend hormoon (TSH) - het hormoon dat door de hypofyse wordt geproduceerd en dat helpt de hormoonproductie van de schildklier onder controle te houden
  • Triiodothyronine (T3) en thyroxine (T4) – hormonen geproduceerd door de schildklier om verschillende functies in het lichaam te helpen reguleren

Lage TSH-waarden en hoge T3- en/of T4-waarden kunnen wijzen op een overactieve schildklier.

Andere testen

Een arts kan ook een bloedtest aanbevelen die op schildklierantilichamen controleert. Schildklierantilichamen worden vaak aangetroffen bij personen met de ziekte van Graves.

Een aanvullende bloedtest genaamd erytrocytenbezinkingssnelheid (ESR) kan ook worden uitgevoerd om te zoeken naar ontstekingen in het lichaam.

Ontsteking van de schildklier kan leiden tot thyreoïditis, zoals hierboven vermeld.

Bovendien kan een schildklierscan - ook wel schildklierbeeldvorming in de nucleaire geneeskunde genoemd - worden uitgevoerd om naar schildklierknobbeltjes te zoeken.

BodyFact-schildkliertest

Met onze schildkliertest kan je gemakkelijk thuis testen of je schildklierhormonen in balans zijn, daarnaast kan je ook op het antilichaam anti-TPO testen.

Wat meten we?

  1. Schildklierstimulerend hormoon (TSH)
    TSH is het hormoon dat verantwoordelijk is voor het regelen van de hormoonproductie door de schildklier. Het wordt beschouwd als een van de meest gevoelige markers voor testen op schildklieraandoeningen.
  2. FT3 en FT4
    Onze test meet deze twee belangrijke schildklierhormonen, zodat je kan zien of je waarden laag, normaal of hoog zijn.
  3. Anti-schildklierperoxidase (anti-TPO)
    TPOab kan binden aan bepaalde schildklierenzymen, waardoor de schildklierfunctie wordt onderdrukt. TPOab-spiegels zijn vaak verhoogd bij de ziekte van Hashimoto, het meest voorkomende type hypothyreoïdie (traag werkende schildklier) in Nederland.
You've successfully subscribed to BodyFact
Great! Next, complete checkout to get full access to all premium content.
Error! Could not sign up. invalid link.
Welcome back! You've successfully signed in.
Error! Could not sign in. Please try again.
Success! Your account is fully activated, you now have access to all content.
Error! Stripe checkout failed.
Success! Your billing info is updated.
Error! Billing info update failed.